Anasayfaya
<< Açık Şuura Giden Yol >>

<< Makaleler 01 >>


0003. Skvo:

“ND’leri aşmak, senin kederlenmelerine gösterdiklerinde.”

 

 

Uzun zamandır başka bir kimsenin benim kederlenmelerime işaret etmesine alışmak benim için zordu. Bu talimatları bir eylem kılavuzu olarak konstrüktif bir şekilde kabul etmek de zordu. Bunlar, negatif bir not, temelsiz bir eleştiri, bana karşı memnuniyetsizlik ifadesi, beni incitme tarzı gibi algılanıyordu. Tabii, bütün bu durumlarda ben ND’lerden dolayı acı çekiyordum, bu acının haklılık kavramını – “beni kırdılar” – destekleyerek.

Az bir zaman geçtikten sonra ben, ND’yi gidermek yerine onun varlığını devam ettirmek için mümkün olan herşeyi yaptığımı anlamaya başlıyordum ve böyle olduğu halde bile kendime ihanet ediyorum gibi geliyordu bana – beni kırdılar, ama ben kırgınlığı gideririm ve buna uygun olarak kendi tavırlarımla bana karşı nasıl haksız bir şekilde hareket edildiğini artık gösteremem. Ki, eğer haklı bir kırgınlık olmazsa, beni inciten kimseye karşı yabancılığımı nasıl ifade edebilirim? Ve, eğer ben yabancılığımı ifade etmezsem, o benimle istediği gibi davranabileceğini düşünebilir...ta ki, derken – bütün ND işte bu şekilde meydana çıkıyor! – diye bu bana kesin olarak esinleyinceye kadar böylece devam ediyordu.

Ben, “acı” denen herhangi bir olgunun ND kompleksinin kendisi, kederlenmelere dalmanın bir göstergesi, benim “şahsiyet” adını verdiğim şeyin bir parçası (VE BUNDAN FAZLASI DA DEĞİL) olduğu bilincine katiyetle varmak istiyorum, yani bu, bu yerde ortaya çıkan kavrayışların herhangi bir mutlak nesnesi değil sadece hastalıklı bir şişkinliktir. Bu “acıyı”, onu sıradan bir ND gibi gidermek yerine ona dalarak, ben bu şekilde onunla özdeşleşiyorum. “Acı” (yani ND) yüksek sıklığına ulaşınca bu, bedensel acının ortaya çıkmasına, sağlık durumunun şiddetle kötüleşmesine yol açıyor.

Bu gibi ND’lerle özdeşleşmekten çıkmak – son derece zor bir süreç, çünkü burada birden birkaç güçlü ND karıştırılmştır – kendine acıma, gurur, kırgınlık, öç alma duygusu, fakat aşamaların birinde ani bir ayrılma için ben, aşağıdaki uygulamaya başvurmayı öğrendim: ben, eğer “acıyı”, sancıyı hissediyorsam, ki bunun sebebi hiç önemli değil, ben “şahsiyet” kelimesini telaffuz ediyorum, bu da kaçıncı kez özdeşleştim, ama işte şimdi bu acı-engel-şahsiyet’e açık bir bakışla bakabilir ve ND’leri gidermeye başlayabilirim kavrayışına hemen atlamaya izin veriyor.