Дадому

0262. Хімала: "Патрэбнасць  адчуваць шэрл".

 

Паўстала патрэбнасць (г.зн. інтэнсіўнае і ўстойлівае рж) адчуваць шэрл ("упартасць" + "нічога не трэба"). Жаданне такое інтэнсіўнае, што не ўзнікае сумненняў у тым, што ў гэты раз я дамагуся рэзультату. Я хачу ўстараняць любы НФ. Хачу замяняць усё на шэрл.

Паўстала патрэбнасць ў мэце. Не хачу больш жыць без адзінай мэты, без імкнення да чагосці.

Атрымалася, што шэрл, жаданне ўстараняць НЭ і жаданне мэты паўсталі адно за адным і зрэзанавалі адзін з адным. Утварыўся ўстойлівы ланцужок успрыманняў: жаданне ўстараняць НЭ - жаданне зрабіць устараненне НЭ адзінай мэтай - шэрл у адносінах да ўстаранення НЭ.

 

Рэзаніруючыя вобразы:

Рамакрышна, Ганга

Вобраз уяўных тыбецкіх манахаў, якія адчуваюць шэрл

Вобраз уяўнага вучонага 19-га стагоддзя, які адчувае шэрл

 

Пасля гэтага пачала проста займацца рознымі справамі - чытаць, пісаць. І ўстараняць НЭ паміж іншым. Пры кожным намаганні адчувала прыліў шэрлу - такога стану, быццам я навуковец 19-га стагоддзя, магу павольна, удумліва, з асалодай прыкладваць намаганне за намаганнем. У нейкі момант паўстаў усплёск пачуцця таямніцы 5!

Вось яно. Зразумела. Я баялася будучыні, таму што баялася таго, што НЭ будуць заўсёды. Што ў мяне не атрымаецца іх устараніць. Але калі я паставіла задачу ўстараніць НФ і пачала яе сапраўды вырашаць, моцны страх будучыні раптам проста знік!

Шэрл рэзаніруе з вобразам сілы, з удумлівасцю, з жаданнем быць пільнай, з жаданнем як паляўнічы сачыць за кожным сваім дзеяннем, не дапушчаць бытавых маразмаў. Адчуваю прыемнасць-10, калі павольна бяру нейкія рэчы, сачу за тым, каб нічога не валілася з рук, каб халадзільнік быў зачынены, а рэчы пакладзеныя на месца.

Шэрл рэзаніруе з жаданнем яснасці і з трыумфам - нарэшце спыніўся паспех і страхі. Нарэшце я не баюся паражэння, не баюся спазніцца. Мне не трэба паспець да вызначанага тэрміну, не трэба здаваць экзамен.

Як быццам гучная і нудная мітусня, якая доўжыцца гадамі, раптам спынілася. Стала вельмі ціха, і хочацца атрымліваць асалоду ад кожнай хвіліны ў такой цішыні.

 

Вынікі:

1. Шэрл вельмі прывабны для мяне. Гэта такое ўспрыманне, дзеля якога мне хочацца прыкладаць намаганні, змяняць прывычкі, адчуваць шчырасць.

2. Страх паражэння ўзнікаў не ад таго, што я магу страціць увагу Бодха, прывычнае жыццё, магчымасць рэалізоўваць свае жаданні, а ад таго, што я адчувала (сама не заўважаючы таго) механічную ўпэўненасць у тым, што наперадзе будзе толькі НФ. Можна казаць правільныя словы, імітаваць (для сябе і іншых) заняткі практыкай, але калі на самой справе не здараецца радаснага ўстаранення НЭ і НФ, калі яны не замяняюцца на АзУ, то бесперапынна будзе існаваць упэўненасць у тым, што гэтыя НЭ будуць заўсёды.

3. Рашучасць устараняць кожную НЭ, адну за адной, прыводзіць да з'яўлення пачуцця таямніцы.

4. Шэрл у адносінах да любога жадання робіць рэалізацыю такога жадання вельмі прывабнай. А шэрл у адносінах да жадання ўстараняць НЭ дастаўляе ў 10 разоў болей яркую прыемнасць.

("Шэрл у адносінах да жадання" азначае, што пры рэалізацыі жадання я пачуваюся як уяўны вучоны 19 стагоддзя, якому няма куды спяшацца, які атрымлівае асалоду ад таго, што робіць, адчувае ўпартасць + "нічога не трэба").

У выніку пастаянна ўсплёскамі ўзнікае стан вечнай вясны, быццам "усё толькі пачынаецца". З'явіліся ўсплёскі клічу, пачуцця таямніцы, прадчування, прагнення, вобразы чагосьці сонечнага наперадзе, бясконцага вандравання.

Атрымліваецца дзіўны факт: можна быць якой хочаш - апушчанай, упэўненай у паражэнні, паставіўшай на сабе крыж, жывучай звычайным жыццём, - але варта толькі ўстараніць НФ, адчуць АзУ, захацець адчуваць АзУ далей і прыкласці некалькі намаганняў, каб працягваць адчуваць гэтыя АзУ, як паражэнства знікае. Здараецца "аднаўленне света", жаданне жыць узнікае з новай сілай.