Дадому

0257. Аджы:"Збой мрс".

 

Сёння ішоў па вуліцы. Валіў снег. Спыніўся перад святлафорам - на другім баку вуліцы стаяла дрэва. На яго наляцеў вецер і пачаў хістаць галінкі. Было ўспрыманне, што тое, што здараецца з дрэвам - здараецца са мной, затым успрыманне "я" рэзка аслабла і паўстаў ступар - як я магу казаць, што гэта здараецца з дрэвам, калі гэта здараецца са мной?

Паўстала пытанне ва ўнутраным дыялогу - як я ў такім разе магу падзяляць "я" і "дрэва"? Затым паўстала яснасць, што я сапраўды не ведаю - дзе ва ўсім гэтым "я".

Было ўспрыманне, што тое, што здараецца, пачало ўспрымацца па-за фізічным целам, недалёка ад грудзей, а затым стала ўспрыманнем "там" - дзе галінкі, якія хісталіся. Потым паўстала яснасць, што я не магу ніяк лакалізаваць тое, што здараецца - гэта ўспрымалася то па-за межамі цела, то там, дзе хісталіся галінкі.

Затым паўсталі думкі, што раней усведамленне адсутнасці "я" (уая) я сабе зусім не так уяўляў – іншымі словамі, у мяне ёсць чаканні наконт таго - як уая будзе праяўляцца ў маім месцы + жаданне валодання ім.