0220. Магда:"Намаганне-5".

Упершыню за ўвесь час, пакуль я спрабую займацца практыкай, я прыклала намаганне, інтэнсіўнасць якога я стаўлю роўнай "5". Доўгі час інтэнсіўнасць маіх намаганняў была роўная 2-3, прычым я зразумела гэта толькі тады, калі намаганне набыло інтэнсіўнасць вышэйшую за 2.

Я адчувала шэрасць і млявасць, адчай, што ў гэтым месцы няма АзУ, што я такая ж млявая і жаласлівая, як і была, і ў гэты момант без страху, жалю і сумнення ЗАХАЦЕЛА адчуць рашучасць, ЗАХАЦЕЛА устараніць НЭС і зрабіла гэта. Такога адчаю я яшчэ не адчувала, і тое, што я зрабіла, можна апісаць як "адкрыццё", "запал у целе", "інтэнсіўнае жаданне", "немагчыма спыніць". З'явілася адчуванне, што паднялася тэмпература, далоні ўзмакрэлі, але ўвесь час, пакуль я спрабавала змяніць стан, я прыкладвала намаганне. Праявіла настойлівасць і не паддалася механічнаму жаданню здацца, калі не атрымліваецца і здаецца, што не атрымаецца.

Гэта не было фізічным намаганнем, хаця цела ўзмакрэла і было напружанае, - гэта было намаганне, на якое так адрэагавала цела. З'явіліся ўспрыманні, што нешта ўнутры мяне змянілася, перайшло на іншы ўзровень, вырвалася, і там аказалася вельмі ярка і насычана. Але толькі на некалькі секунд, а потым з-за страху паражэння, з-за ўсіх гэтых "не атрымаецца, не змагу" я вярнулася ў сваё балота. Але зараз я ведаю, што намаганне - гэта незвычайнае АзУ, гэта азоранае і адчайнае жаданне.